Tijdens de conferentie The Liquid Presence of Religion in the Public Sphere, 20 en 21 augustus in Tilburg, gingen religie-sociologen dieper in op de vraag hoe religie heden ten dage, in een min of meer geseculariseerde samenleving, zichtbaar is in het publieke domein. Deze conferentie werd georganiseerd door het Sociology of Religion Research Network, in samenwerking met het Center for Religion in the Public Sphere.

In een van de panelsessies mocht ik een deel van mijn promotieonderzoek presenteren. In een vijftien minuten durende presentatie ging ik in op hoe politieke partijen zoals ChristenUnie en D66 Bijbelse concepten zoals rentmeesterschap en personalisme gebruiken om hun visie op een grondgebaseerde circulaire landbouw en een dierwaardige veehouderij onderbouwen.

In de landbouwvisie van de ChristenUnie wordt de boer neergezet als een rentmeester die een goede rentmeester is als hij/zij goed voor de grond zorgt. D66 spreekt in haar landbouwvisie over onze opdracht om de aarde dat een paradijs is, weer te herstellen naar die staat.

Personalisme vinden we ook in beide partijen terug. Personalisme is oorspronkelijk een filosofie over hoe we met de mens moeten omgaan. Personalisme komt van per sonare dat vertaalt als doorklinken. We moeten zo met de ander omgaan dat we de ander in zijn volheid zien, dat alles mag doorklinken. Mensen moeten zich dus niet kleiner voordoen dan ze zijn, noch hoeven ze zich te overschreeuwen. En het legt aan ons het gebod op dat we een mens niet mogen reduceren tot bijvoorbeeld een werker, een vader, een sporter.

Personalisme als het goed luisteren naar de ander is heden opgerekt naar dieren. Dat zien we bij deze partijen gereflecteerd in hun visie op landbouwdieren. Die dieren verdienen een dierwaardige behandeling waarbij de wensen van het dier leidend zijn voor de stalinrichting en de verzorging van de dieren.